Archive for the ‘Amerika maceralarim’ Category

Gitar Pasta/Amerikada ilk dogum günü

Sevgili kocacigimin 14 Nisan dogum günü idi, arka arkaya tarifsiz sekerhamurlu pastalar yüklemek istemedigim icin konuyu biraz askiya aldim. Artik zamani ve sirasi geldi bence yoksa adamcagiz bir yas daha yaslanacak ve ben o zamana kadar beklermisim.Bu arada ben kimim? yazimi okuyup Master yapan bir oglum ve üniversite ögrencisi bir kizim oldugunu okuyanlar benim 50′li üstü bir hanim oldugumu tamin ediyorlarmis duyduguma göre Onlarin merakinida bir nebze gidermek icin iste ben. Biz esimle biraz erken kalktik ve yol aldik..

Iste Timur’cuguma süpriz olarak bu Gitar pastasini hazirladim, ama ne hazirlamak onunla evin icinde köse kapmaca oynadik. Bu pastayi ona hazirlayip dogum gününde calistigi sirkete götürmem gerekiyordu, organizeyi ekibindeki meleklerden Sonja yapiyordu. Sonja Timurun resimlerini, sevdigi yemekleri, hobilerini benden ögrenip ona sahane bir dogum günü partisi organize etmisti sirkette. Bende davetliydim eee karisi pastacilik kursuna giden bir kisinin disardan pasta ismarlamasi ayip olurdu degilmi? O yüzden Timurdan gizli sakli bir hazirlik basladi, normalde aksam televizyon karsisinda elinde kumanda ile sekerlemeye bayilan adam, pesimde dolanir oldu. Baktim olmuyor aldim gizlice pastayi, bahane bulup gittim arkadasimin evine, Timur isaret parmagi ile aynen söyle “hiiiim sen yine bir seyler döndürüyorsun ama, neyse yarin ögreniriz” off ya yarim süpriz olacak ama ona gitar pasta yaptigimi asla tahmin edemez rahatligi var, neyse rötuslari yapip son halini verdik Hatay ile. Tesekkürler tatlim..

Bu pastayi  Wiltonun gitar kalibi ile iki ayri kek pisirerek hazirladim.Pasta oldukca yüksek oldu, arasina meyvalar ve cikolatali krema koydum. Üstünü ise kendi hazirladigim marshmallowlu seker hamuru ile kapladim. Sevgili Ayse’den birkac boyama teknigi ile ilgili tiyolari aldiktan,karsimada Timurun gitarini koyduktan sonra ortaya bu pasta cikti.

Amerikada Patlican Hikayesi

Su an burda aksam saat 21:30 ve ben az evvel yakinimdaki bir marketten alisveristen geldim. Amerikadaki en hosuma giden olay marketlerin cogunun 24 saat acik olmasi.
Hani size dünki yazimda sebze sikintisi yasadigimi ve örnek olarakta patlicanlarin kocaman oldugunu yazmistimya iste bu gün gittigim markette ne göreyim, tazecik ufak bizim alisik oldugumuz boyda harika patlicanlar bana bakiyor nasil sevindim anlatamam, tam karniyariklik, cekirdeksiz aman allahim dedim bir durdum söyle, fiyati 10 lb’ si  5,49$ yaziyordu. Burda hersey yarim kilo bazinda yada tam olarak dersek 453 gr. olarak fiyatlandiriliyor. Hadi biz buna yarim kilo diyelim yani bu güzelim patlicanin kilosunu 0,55 centten satiyorlar.

Esime dedimki “olamaz, bunda ciddi bir hata var” oda saskin tabi.

“yanlis basmislar, 1 yerine 10 lb basmislar” dedi.

“Ben soracagim, madem hatali basmislar ve bizde bunun farkina vardik, o zaman bize uygun bir fiyat yaparlar” dedim.

Tabi Timur ” ya Peri aksam aksam ugrastirma, al surdan öbürlerinden iste, gidelim”dedi  tipik erkek iste.

“Sen git ben soracagim” öflemeler, pöflemeler, yanimdan uzaklasti.

Gittim kasadan yetkili bayani cagirdim, “bu bunun gercek fiyatimi” söyle bi bakti, gitti sebze reyonunun menejerini cagirdi.  Menejer geldi bakti, yüzünde garip ve emin olmayan bir ifade, calisanini cagirdi. Eleman dediki “evet gercek fiyati 10 lb si yani 5kg’ su 5,49 $ cünki bunlar baby patlican” . Ben tekrar sordum “eminmisin, bu en iyi patlican cesiti bak aliyorum” “tamam alin ben sizinle kasaya kadar gelip yardimci olacagim” Bu bir hata idi.

Timur doldurdu torbayi yaklasik 1,5 kg aldik, abartmanin anlami yok dimi.  Kasaya geldik tartti ve kasa 17,50 Dolar   vergisi ile 19,00 Dolar gosterdi. Ben gayet sakin bir sekilde siritiyorum, o kadar emindim ki hata yaptiklarina ama ne yapabilirim, günah benden gitti, defalarca uyardim. Tabi eleman ufak bir ciglik atti ve menejerini cagirdi, diger kasiyerler arasinda gülüsmeler filan.

Sonuc müthis bir zafer ve Türkün her zamanki kivrak zekasi ile hayatimda yiyebilecegim en pahali patlicani en ucuz fiyati ile satin almak oldu hepsine sadece 1,60 cent ödedim. Yarin sahane bir patlican güvec yapacagim onlarla.

Timur gayet gururlu bir sekilde “aferin” dedi. Ben “tabi” dedim. Ona kalsaydi yine kafam kadar patlicanlari aldirtacakti bana. Hic sikintiya gelemez beyefendimiz.

Bizim eyaletteki  Amerikalilarin cogu  hesap kitaptan hic anlamiyorlar.Diger eyaletleri zamanla taniyacagim, acaba onlardami böyle?

Daha böyle komik neler yasadim, anlatacagim zamanla.

Ya burasi gercekten enteresan bir ülke..

Biraz anlatmak istedim..

Aslinda yazmak istedigim, anlatmak istedigim o kadar cok sey varki. Önemli olan bunlari siraya koyabilmem ve bir yerinden baslamam.Niyemi bunlari anlatiyorum cünki ben sitesini takip ettigim insanlari hep merak etmisimdir. Kendisinden, bulundugu yerlerden, yaptigi islerden biraz bahsederlerse cok daha keyifle okur, sitesini daha anlamli bulurumda o yüzden. Ee madem baskalarindan bekliyorsun, kendin yapmadan olurmu hic?

Sitem daha cok bebek ama eminim onu iyi besler ve bakarsam cabucacik büyüyecek.Henüz cok yakin arkadaslarimin bile bu girisimimden haberleri yok. Sessiz  sedasiz günlügümü sekillendirmeye calisiyorum.

Su siralar sitemle ilgilenmeye hazir zamanim varken, degerlendirmeye calisiyorum ilerde bu kadar zamanim olmayabilir diyorum, cünki son bir yilin icinde yasamis oldugum radikal degisiklikler beni öylesine sasirttiki, rutin ve rayina oturmus yasantimiz kökten degisiverdi. Bu gün Amerikadayiz belki 3 yil sonra baska bir ülkede oluruz,   heran hersey olabilir insanlarin hayatinda. Bu yüzden bazen günü birlik yasamak güzel.

Biz kalktik evimizi, ailemizi, cevremizi birakip, kültürünü fazla tanimadigimiz, daha evvel hic gelmedigimiz, dilini cok iyi bilmedigim , okyanus ötesi bir ülkeye yerlesiverdik. Tabi esimin isi geregi. Sirtimiza sirt cantalarini takip hadi maceraya atilalim olmadik yani.

Ama esimi ve kendimi takdir ediyorum aslinda, bu saatten sonra bu böyle her babayigidin harci degil, bircok kisi manevi cesaretimizi kutladi tabi.

Ben oldum bittim dünya insaniydim, vizyonum, dünyaya bakis acim hep farkliydi. Cocuklariminda öyle olmasi icin elimden geleni yaptim aslinda, ama malesef kizimda, oglum kadar basarili olamadim. Oglum her yerde yasar yeterki sartlar iyi olsun lakin kizim illaki Istanbul’da.Tercihi okudugu bölüm icin (Türk Müzikisi  Devlet Konservatuari) orasi oldu. Yanimiza gelip gitmeye bayiliyor o baska. Kücük aile meclisimizin karariyla simdi buradayiz.

Amerikaya geleli henüz 6 ay oldu. Bu kisa zaman icinde hic tembellik yaptigimi zannetmiyorum. Esyalarimizi alip evimizi kurduktan sonra hemen dil ögrenmeye basladim. Tabi Almancamin olmasi, benim isimi biraz kolaylastirdi. Bir defa kültür soku hic yasamadik cünki zaten vatanimizin bagrindan kopup gelmedik, Almanya’dan geliyorduk. Bu arada   bana göre Amerikalilarin insan olarak artilari Almanlara göre cok daha fazla onuda üstüne basa basa belirtiyorum. Onlari zamanla keyifle anlatacagim burada..

Buraya geleli henüz  2,5 ay olmustuki ben cat pat ingilizcemle pasta kursuna baslamaya karar verdim.Hemen Wilton Cake Decorating kursuna kayit oldum. Zaman su gibi akip geciyor ve ben birseyleri kaciririm korkusu yasiyorum sanki. Ilerde geriye dönüp baktigimda keskelerim olsun istemiyorum. Nisan sonu 4 aylik kurs sürecim bitiyor. Her ay sonu hocadan zertifikalarimi alinca acayip mutlu oluyorum. Cicili bicili pastalar yapmayi ögrendim. Amerikalilar pasta dekorasyonu konusunda bayagi iyiler ama bizim damak zevkimize pek uygun degil gibi kullandiklari malzemeler. Aliskanlik meselesi herhalde biraz zamana ihtiyacim var.

Eger toparlamazsam bu yazi makaleye dönüsecek ve ben kendimi frenleyemeyecegim.  Size kursta yaptigim birkac pastanin resimlerini  gösteriyim bari. Sonrada bir tarif vereyim..Bakalim begenecekmisiniz acemi isi pastalarimi?

Yakinda Amerikaya ayak bastigim dakikadan itibaren bende biraktigi ilk intibalari anlatacagim sizlere.

Sevgiyle kalin